آموزش

 
یافتن یک مجله جهت انتشار مقالات علمی همواره یکی از دغدغه­های پژوهشگران بوده است. این پایگاه با به کارگیری تکنولوژی‌های جستجوی هوشمند و فرهنگ لغات اختصاصی هر رشته علمی، اطلاعات مقاله شما را ارزیابی می‌کند و لیستی از مجله‌های مناسب را پیشنهاد می‌دهد. فقط کافی است عنوان، چکیده و حیطه موضوعی مقاله خود را در فیلدهای مشخص وارد کنید. این پایگاه در مورد هر کدام از مجله‌های پیشنهادی اطلاعات زیر را ارائه می‌دهد: میزان ربط موضوعی، impact factor، نوع دسترسی، مدت زمان بررسی اولیه مقاله (ارسال تا ارزیابی اولیه)، میزان پذیرش، مدت زمان چاپ مقاله ( پذیرش تا انتشار)

 
Dropbox: سرویسی است که امکان ذخیره فایل‌ها بر روی اینترنت را فراهم می‌نماید. با استفاده از این سرویس میتوان اطلاعات را بر روی اینترنت ذخیره کرده و پشتیبانی مطمئنی از آن‌ها داشت. با توجه به امکان خرابی یا سوختن هارد، حذف اشتباه اطلاعات و امکان خرابی سی­دی و هارد جانبی در طول زمان، استفاده از فضای ابری مطمئن‌ترین راه ذخیره اطلاعات است. زیرا اطلاعات توسط یک شرکت بین‌المللی معتبر حفظ می‌شود و امکان از بین رفتن آن‌ها تقریبا  صفر درصد است.  دراپ باکس  به علت امنیت و سابقه بسیار بالا یکی از بهترین سرویس‌های ابری است، که ابتدا 2 گیگابایت فضا در اختیار کاربر می‌گذارد و به مرور افزایش ‌می­یابد و کاربر می‌تواند با استفاده از آن فایل‌های خود را با دیگران به اشتراک بگذارد. پس از عضویت در سایت، کاربر باید نرم‌افزار دراپ باکس را دانلود و بر روی کامپیوتر خود نصب نماید. با این کار یک پوشه در کامپیوتر خود دارد که هر چه درون آن بریزید به طور خودکار به اینترنت منتقل می‌شود. لینک عضویت در دراپ باکس:  

 
  شبکه اجتماعی برای دانشمندان و محققان است که در آن می‌توانند پس از ثبت‌نام، مقالاتشان را در پروفایل خود به اشتراک بگذارند، سوال بپرسند، به سوالات دیگران پاسخ دهند، همکاران یکدیگر را بشناسند، فعالیت‌های آنان را دنبال نموده، از اعضاء اصل مقالاتشان را درخواست نمایند و در پروفایل آن‌ها کامنت بگذارند.

 
  پدیده ناهنجار وبسایت هاي جعلی مجلات علمی به یکی از معضلات جدی جامعه علمی ایران تبدیل شده است. این موضوع که چند سالی از عمر آن می گذرد گریبان گیر تعداد زیادی از پژوهش گران و دانشجویان گردیده است. بی اطلاعی از این مسئله موجب شده است که روز به روز تعداد این مجلات افزایش یابد و گردانندگان آن ها از طریق دریافت هزینه هاي به اصطلاح' انتشار مقاله' به سودهاي کلانی برسند.

 
  • شاخص‌های ارزیابی مقاله‌های علمی
ارزیابی مقاله‌های علمی یکی از دغدغه‌های جوامع علمی می‌باشد. موسسه اطلاعات علمی (ISI; Information Scientific for Institute)، برای ارزیابی مجله‌های تحت پوشش  خود، سه شاخص در نظر گرفته است. این شاخص‌ها عبارتند از شاخص ضریب تاثیر (Impact Factor ;IF)، شاخص فوری (Immediacy Index) و نیمه­عمر استنادات (Cited Half-Life).
ضریب تاثیر (Impact Factor)  اولین بار در سال ۱۹۹۵ توسط گارفیلد بنیان‌گذار موسسه ISI مطرح شد. Impact Factor را ضریب یا عامل تأثیر و نیز شاخص اثرگذاری ترجمه کرده‌اند. شاخص اثرگذاری یکی از سه شاخص استاندارد مؤسسه اطلاعات علمی (ISI) و از مهم‌ترین شاخص‌های مطرح در حیطه علم‌سنجی می‌باشد. Factor Impact به صورت میانگین تعداد ارجاعات به یک مورد قابل استناد نظیر مقاله پژوهشی، مقاله مروری، نامه، شماره اختراع، یادداشت و چکیده در یک مجله علمی در طول یک دوره زمانی معین‌ تعریف‌ شده ‌است.
 

 
 Impact Factor فقط درمورد نشریات نمایه شده در بانک اطلاعاتی Science  Web ofو توسط موسسه ISI محاسبه و منتشر می‌شود. به ‌این ترتیب فقط مجلات ISI دارای Impact Factor  واقعی هستند. مجلات دارای Impact Factor تحت عنوان مجلات JCR (Journal Citation Reports) شناخته می‌شوند. البته موسسه سایماگو وابسته به اسکوپوس نیز Impact Factor مجلات را محاسبه می‌کند که جزو ایمپکت‌های معتبر بوده و تحت عنوان SJR شناخته می‌شود.
 Impact Factor یک مجله علمی، بیانگر میانگین تعداد استنادها به مقالات آن مجله در سایر مجلات و مراجع علمی است. لذا این ضریب در واقع بیانگر اعتبار آن مجله در زمینه پژوهشی خود در میان سایر مجلات می‌باشد. محاسبه مقدار Impact Factor یک مجله براساس رابطه Impact Factor = α / β انجام می‌گیرد. که مقدار α برابر تعداد دفعات مرجع خوردن (نقل شدن) مقالات مجله در سایر مجله‌های ایندکس شده JCR در طول دو سال اخیر بوده و مقدار β تعداد مقالات انتشار یافته توسط مجله در طول دو سال اخیر است و لذا مقدار IF یک مجله در سال ۲۰۱۵ براساس اطلاعات دو سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۳ می‌باشد.
برای مثال در سال 2009:



 یعنی میانگین استناد بر مقاله در یک بازه زمانی دو ساله.
از سال ۱۹۷۵ هر ساله برای مجله‌های ایندکس شده در فهرستJCR  ضریب تاثیر آن‌ها محاسبه و اعلام می‌گردد. ذکر این نکته ضروری است که نام برخی از مجله‌ها با وجود ایندکس شدن در سایت موسسه تامسون رویترز، اما در گزارش سالانه JCR حضور ندارند. علت این امر آن است که این مجله‌ها به تعبیری در لیست انتظار یا لیست احتمالی JCR قرار گرفته‌اند.


 
  •   ایمپکت فاکتورهای گمراه کننده (جعلی):
 از سال ۲۰۱۳  تعدادی افراد بی­نام و نشان در مکانهایی ناشناخته و صرفا با هدف کلاهبرداری از پژوهشگران در سطح دنیا معیارهایی را تحت نامهایی نظیر  GIF (Global Impact Factor) و یا UIF (Universal Impact Factor) و چندین معیار جعلی دیگر معرفی کرده‏اند. این موسسات با اخذ پول از مجلات این اعداد تقلبی را که هیچ مبنایی بر آنها نیست را به مجلات اختصاص داده‏اند و متاسفانه بسیاری از مجلات معتبر هم با ناآگاهی از این داستان، این ایمپکت فاکتورهای جعلی را روی صفحه اول وبسایت خود قرار داده‏اند که این امر باعث گمراه شدن مجله و همچنین پژوهشگرانی که این مجلات را برای انتشار مقالات خود انتخاب می‏کنند شده است.
 
  • شاخص h   یا  h-index
شاخص اچ یا هیرش یکی از شاخص‌های علم‌سنجی است که علاوه بر اندازه‌گیری تولیدات علمی افراد، میزان تأثیر (Impact) علمی افراد را نیز مشخص می‌کند. این شاخص در سال 2005 میلادی توسط پروفسورHirsch ، فیزیکدان دانشگاه کالیفرنیا ارایه شد. شاخص h-index براساس توزیع استنادات (Citations) اسناد (Documents) منتشر شده یک محقق تعیین می‌شود. طبق تعریف، شاخص h یک پژوهشگر عبارت است از h تعداد از مقالات وی که به هر کدام حداقل h بار استناد شده باشد. اگر h مقاله از کل مقالات منتشر شده یک محقق طی n سال کار علمی، هر کدام حداقل h بار استناد دریافت کرده باشد، آن محقق دارای شاخص h است. به عنوان مثال اگر h-index محققی 4 باشد مفهوم آن این است که این محقق حداقل  4 مقاله 4 استنادی دارد. به عبارت ديگر ساير مقالات اين محقق کمتر از 4 استناد دارند. پايگاه‌هاي اطلاعاتی براي محاسبه اين شاخص عبارتند ازISI: Web of Science  و  Scopusکه نیاز به اشتراک دارند و Google Scholar  که این کار را به صورت رایگان انجام می‌دهد.